Topsporters vind je overal

Topsport combineren met je werk. Hoe gaat dat? We vroegen het aan enkele toppers, elk in hun tak van sport. In dit geval aan Imana, een verpleegkundige en aan Xenia een projectmanager. Allebei (semi)professionele atleten.
Tekst: William Visterin

Xenia doet (semi)professioneel aan triatlon en veldlopen

Bij Aquafin staat Xenia Luxem als projectmanager in voor de aanleg en aanpassing van het rioleringsnet. Maar tegelijk is ze een fervent sporter: veldlopen en triatlon. “Een uit de hand gelopen hobby”, vertelt ze.

Op het moment dat we haar spraken, werd ze net vijfde op het Belgisch kampioenschap sprinttriatlon. De voorbije jaren werd ze ook twee keer derde op het Belgische kampioenschap kwarttriatlon. Intussen is ze ook Belgisch veldloopkampioene bij de masters (deelnemers ouder dan 35 jaar). “Vroeger deed ik altijd aan afstandslopen, maar een blessure aan de achillespees bracht me in contact met andere sporten, zoals zwemmen en fietsen.”

Om sport met werk te combineren, ging Xenia vorig jaar in mei vier vijfde werken. “Het geeft me ook meer tijd voor mijn gezin”, stelt ze. Xenia is namelijk plus-mama van twee kids van tien en twaalf.

Op het werk gaat ze nog regelmatig tijdens de middag lopen met de collega’s. “Ja, ze kunnen zeker volgen. Geen snelheidstraining dan”, vertelt ze al lachend. “Mijn collega’s leven ook mee met mijn sport en de doelen die ik stel. Die steun vind ik erg fijn. Zo voel ik me ook erg goed in en op mijn werk.”

Imana Truyers: van vluchtelingenkamp tot veldloopkampioene

De 24-jarige Imana Truyers is Belgisch kampioene in het veldlopen én verpleegkundige. “Ik werk mee aan de revalidatie van kinderen met orthopedische problemen. Het gaat om alle leeftijden van 0 tot 16 jaar”, vertelt Imana. “Ik zie de kinderen heel regelmatig tijdens hun revalidatie en vind het vertrouwen dat ik van hen krijg heel fijn.”

Het levensverhaal van Imana laat niemand onverschillig. Ze werd geboren in een vluchtelingenkamp in Kigali. Haar moeder stierf kort na haar geboorte. Net voor het uitbreken van de genocide in Rwanda (en kort nadat haar weeshuis werd uitgemoord) kwam ze naar België. Ze werd er geadopteerd door een Vlaams gezin. “Het is moeilijk te beseffen, maar ik heb veel geluk gehad.”

Imana is intussen een Belgische topatlete. Haar grote droom is om deel te nemen aan de Olympische Spelen, iets waar ze stap voor stap naar toe wil werken. Naast veldlopen, loopt ze ook op de atletiekpiste, met focus op de 5.000 en 10.000 meter. Om topsport met haar job te combineren, werkt ze 50 procent. “Ik krijg veel steun van mijn collega’s. Ik heb een aangepast werkschema, maar train in principe elke dag. Soms zelfs vaker als ik naar wedstrijden toewerk.”

Tekst: William Visterin

“Deze website maakt gebruik van bestanden (zoals cookies) en andere technologieën. Door verder te surfen stemt u in met het gebruik hiervan."
Meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close