In een rolstoel na een ongeval, maar terug aan de slag

0
709

‘Aquafin heeft een job op maat gecreëerd’

Muziekliefhebber. Operator bij Aquafin. Sportieveling. En doorzetter, dat ook. Hij stapte – “Zonder trainen”, voegt hij eraan toe – probleemloos de Dodentocht uit. Maar sinds zijn ongeval zit David Boel in een elektrische rolstoel. Dat verandert heel wat, maar niet alles. David is nog altijd muziekliefhebber, traint met zijn handbike op de dijken langs de Durme en is opnieuw aan de slag bij Aquafin. En doorzetter? Lees maar even mee …

“Het gaat goed met mij”, zegt David als we hem thuis bezoeken. “Sinds anderhalf jaar ben ik volop aan het revalideren bij To Walk Again van Marc Herremans, waar ik twee keer per drie weken naartoe ga. Op die manier heb ik al veel progressie geboekt. Ik ga nu bijvoorbeeld elke dag handbiken, iets wat ik tot voor kort als onmogelijk beschouwde. De handbike geeft me een stuk vrijheid en onafhankelijkheid. Ik sta ook recht met ondersteuning en doe allerhande oefeningen.”

Een verbrijzelde nekwervel zorgde er in 2011 voor dat zijn onderste ledematen helemaal en zijn bovenste gedeeltelijk verlamd geraakten. Zijn letsel is 'incompleet', wat wil zeggen dat er nog doorstroming is vanuit het ruggenmerg. Dat maakt dat David nog gevoel heeft in de benen– “Een vlieg op mijn kleine teen, dat voel ik!” – en geen last heeft van doorligwonden. Het wil ook zeggen dat er recuperatie van de spieren mogelijk is. Hij werkt dan ook hard om de spieren die hij nog kan bewegen zo sterk mogelijk te maken.

Job op maat

Tot voor zijn ongeval was David operator op de waterzuiveringsinstallatie van Aquafin in Dendermonde. Hij schoot in actie als er storingen waren, en was samen met zijn collega's verantwoordelijk voor het plaatselijke laboratorium. “Dat was een zeer polyvalente job”, vertelt hij. “Vandaag kan ik dat door mijn beperking niet meer doen, maar Aquafin heeft wel een job gecreëerd op mijn maat. Aquafin is een bedrijf met een echte altruïstische visie, waar veel andere bedrijven een voorbeeld aan kunnen nemen. Verschillende mensen die ik heb leren kennen in het revalidatiecentrum van het UZ Gent zijn ontslagen wegens hun beperking … Tegelijk besef ik ten volle dat het van twee kanten moet komen: de goodwill moet er zijn bij het bedrijf, maar ook bij de mindervalide.”

Vrij snel na zijn ongeval nam zijn werkgever al contact op met David en bleek dat ze allebei heel graag met elkaar verder wilden. “Ik volg nu van thuis online de evolutie van het waterzuiveringsproces op. Sinds kort controleer ik ook de alarmen van individuele waterzuiveringsinstallaties die bij particulieren staan. Ik kan inloggen op de server van Aquafin en volg de monitoring op voor heel Vlaanderen. Een deel van wat ik nu doe, sluit eigenlijk perfect aan bij wat ik deed voor het ongeval, maar andere zaken zijn nieuw. De collega's zijn speciaal naar hier gekomen om me alles uit te leggen.”

 

Doel

David werkt acht uur per week, 32 uur per maand. Hij steekt veel tijd in zijn verdere revalidatie, maar mag ook niet meer werken om niet in de problemen te komen met zijn uitkering. “Maar het gaat me niet om het financiële”, zegt hij. “Ik wil mijn steentje kunnen bijdragen voor een bedrijf waarvoor ik altijd met hart en ziel gewerkt heb. Het geeft voldoening, maar ook een doel.”

“Ik werk nu wel van thuis, maar ik heb nog contact met collega's van vroeger, wat me zeer gelukkig maakt. Telkens als er een personeelsfeest is of een grote vergadering, komen ze mij halen zodat ik aanwezig kan zijn. Op die manier zorgt mijn werk voor Aquafin ervoor dat ik nog veel contact heb, professioneel én privé. Dat is goed voor het moreel”, klinkt het. “Als ik mag dromen … Mocht ik me kunnen verplaatsen en bij mijn collega's kunnen werken, dat zou me heel veel plezier te doen. Tussen de collega's zitten, dat zou echt tof zijn.”

HR-directrice Sabine Schellens: “Er gaat een enorme kracht uit van teams”

HR-directrice Sabine Schellens kent het verhaal van David heel goed. “In de eerste plaats speelt het team van David een cruciale rol, door hem te bezoeken, maar ook door hem steeds op te pikken als er een evenement is. Er gaat een enorme kracht uit van teams”, zegt ze. Ook de personeelsdienst schoot in actie om zo veel mogelijk administratieve zorgen weg te nemen, zodat David zich op zijn herstel kon concentreren. “Zodra de werkhervatting eraan kwam, zijn we samen met David gaan kijken wat haalbaar is voor hem, en op welke manier hij ingezet kan worden. Dat is bij ons belangrijk: als iemand een vraag stelt, moet het eerste antwoord altijd ‘Ja, ik zoek mee naar een oplossing’ zijn, en zeker niet ‘Ja, maar…’.”
 

David is – gelukkig maar! – een uitzondering, maar Sabine benadrukt dat Aquafin voor elke werknemer die lang ziek is, op zoek gaat naar een gepaste manier om weer aan het werk te kunnen. Is dat hoe zij de uitspraak van David begrijpt, wanneer hij zegt dat Aquafin een altruïstische organisatie is? “We moeten uiteraard efficiënt werken, maar we combineren dat wel met menselijkheid. En dat geldt voor heel het bedrijf: de betrokkenheid van de organisatie met David, maar ook met anderen die iets ergs meemaken, is enorm.”

 

Tekst: Timothy Vermeir