'Jong of ervaren, we kunnen altijd op elkaar rekenen'

0
431

Ik switchte heel geleidelijk naar een andere generatie

Met haar twintig jaar jongere adjunct vormt hoofdverpleegkundige Marga Theys (47) een sterke junior-seniortandem op de dienst gynaecologie en verloskunde van UZ Leuven. Verpleegkundige Caro Geeraerts (26) werkt in het operatiekwartier (OK) van UZ Leuven. Twee verhalen over generaties die samenwerken uit UZ Leuven. Over Facebook en WhatsApp en roze sokken.

“Ik switchte heel geleidelijk naar een andere generatie”

Met haar twintig jaar jongere adjunct vormt hoofdverpleegkundige Marga Theys (47) een sterke junior-seniortandem op de dienst gynaecologie en verloskunde van UZ Leuven. “Samen leidinggeven, vergroot je impact op het team.”

Marga is al tien jaar hoofdverpleegkundige in UZ Leuven. Daarvoor werkte ze acht jaar als hoofdverpleegkundige in een perifeer ziekenhuis. “Ik startte met veel oudere collega’s”, blikt ze terug. “Die gingen met pensioen en zo gingen we naar een gemengde en ten slotte een jonge equipe. Terwijl ik zelf natuurlijk 18 jaar ouder werd (lacht). Ik switchte heel geleidelijk van generatie.”

Lees verder onder de foto

Marga Theys met collega Emilie Dasque

MEDE-EIGENAARSCHAP

“Zo’n gemengd team werkt volgens mij het beste”, zegt ze. “Sinds we met zijn tweeën leidinggeven, heeft elk teamlid een aanspreekpunt waar hij of zij zich het beste bij voelt. Vernieuwing ligt soms moeilijker voor oudere medewerkers. Dat moet je voorzichtig aanpakken.  Zorg ervoor dat je mensen betrokken zijn, zoek samen met hen een manier om het aan te pakken, maak hen mede-eigenaar. Dan krijg je een gedragen project. Zo hou je het enthousiasme erin.”

LIEVER GEEN WEEKENDWERK

Hoe ziet Marga jonge verpleegkundigen en vroedvrouwen van nu? “Twintigers zijn assertief en weten hoe de dingen in mekaar zitten. Ze zijn dynamisch en véél mondiger dan wij. Daar kunnen ook ervaren professionals iets van opsteken. Digitaal zijn ze natuurlijk mee. Vroeger was je werk het belangrijkste en moest je maar zorgen dat je het regelde. Nu kiezen jonge medewerkers vaak specifiek voor een ambulante dienst omwille van hun privéleven. Maar ze moeten wel voorbij hun persoonlijke situatie kijken, vind ik.”

IEDEREEN STAAT KLAAR

Via social media houden jongere collega’s ook buiten de werkvloer contact. “Gelukkig heeft mijn adjunct WhatsApp en Facebook, want ik heb er geen tijd voor”, zegt Marga met een glimlach. “Toegegeven: zo plaats je jezelf een beetje aan de zijlijn. Maar dat vind ik niet zo erg. Als het erop aankomt op de werkvloer, vind ik jongeren niet anders dan ‘in mijn tijd’. Iedereen staat klaar voor elkaar.”

Verpleegkundige Caro Geeraerts (26) werkt in het operatiekwartier (OK) van UZ Leuven. “Ons team vormt een goede mix tussen jonge en ervaren collega’s. Dit creëert een leuke sfeer, maar vraagt ook werkstructuren”, vertelt de jonge verpleegkundige.

“Communicatie en samenwerking zijn heel belangrijk binnen ons team. Zeker in een urgente situatie zie je hoe goed we op elkaar zijn afgestemd. Het kan één grote chaos zijn waarin we dan samen een structuur brengen. Of het nu gaat om een jong of ervaren team, we kunnen altijd op elkaar rekenen”, zegt Caro.

Lees verder onder de foto

SAMENWERKING

“Als junior leer je veel bij van de ouderen. We zijn altijd met zijn tweeën in een zaal. Bij een oudere collega voel ik me evengoed op mijn gemak als bij een jongere. De ervaren verpleegkundigen steunen de nieuwe in hun leerproces en zorgen ervoor dat alles in goede banen loopt.”

“Omdat we zo nauw samenwerken, is het belangrijk om open te zijn en elkaar te begrijpen en ondersteunen waar nodig. Zo kunnen we zeker ons hart luchten bij iedere collega”, zegt Caro. “Tot welke generatie je ook behoort, in welke fase van je leven je je bevindt: bij ons wordt er geen onderscheid gemaakt en zien we dat iedereen als één team samenwerkt in deze soms toch wat hectische job.”

ROZE SOK

Vrijdag begint het weekend, maar niet per se voor de verpleegkundigen. “Op vrijdag is het meestal superdruk. Om het leuk te houden, dragen we elke vrijdag roze sokken. Dat creëert een band en geeft wat ontspanning. Al gaan de mannelijke collega’s wat minder vlot overstag. Hier moet nog aan gewerkt worden (lacht).” 

caro
Caro staat op de foto vooraan de tweede van rechts (naast de persoon met de blauwe jas)

 

 

Tekst: Wieland De Hoon