“Wat je hier ziet op een dag, zie je op school op een week”

Onderhoudsmecanicien: in het jaarlijks rapport van de VDAB staat duidelijk dat het gaat om een hardnekkig knelpuntberoep. Met zijn zevende jaar Industrieel Onderhoud is Tom Douchi dan ook een gegeerde kracht op de Vlaamse arbeidsmarkt – en dat weet hij. Maar tegelijk is hij UNILIN erg dankbaar voor wat ze investeren in zijn carrière.
Tekst: Timothy Vermeir – Foto: Bart Dewaele

Vier jaar metaal, twee jaar in de richting werktuigmachines en een bijkomend jaar industrieel onderhoud. Jarenlang ervaring als jobstudent in een metaalverwerkend bedrijf, dat ook. Tom Douchi weet dat hij gegeerd is op de arbeidsmarkt, al beseft hij ook waar hij staat. “Eigenlijk had mijn opleiding me moeten voorbereiden op het werk dat ik hier doe, maar op school zie je alles maar zeer beperkt. Je bent niet meteen klaar om in de werkwereld aan de slag te gaan. En daarom is het interessant wat hier gebeurt.”

Hier, dat is bij UNILIN, een sterk groeiend bedrijf uit het West-Vlaamse Wielsbeke, vooral gekend van Quick-Step en andere laminaatmerken, maar ook producent van panelen en isolatie. De onderneming is voortdurend op zoek naar goede medewerkers en techniekers, al is het vandaag niet altijd makkelijk om geschikte mensen te vinden met de juiste skills. Daarom startte UNILIN een specifiek trainingstraject op waarbij externe kandidaten én eigen medewerkers gescreend worden op technische kennis en op een match met de cultuur en mentaliteit van het bedrijf. Via doorgedreven technische opleidingstrajecten worden deze medewerkers opgeleid.

UNILIN werkte verschillende trainingstrajecten uit voor verschillende profielen. Niet-technisch geschoolde medewerkers of medewerkers met beperkte technische skills worden omgeschoold tot onderhoudstechniekers. Wie mechanisch geschoold is, kan bijgeschoold worden op vlak van industriële elektriciteit en vice versa. En tot slot is er de omscholing van operator tot operator+: operatoren krijgen de nodige technische bagage mee om zelf eerstelijnsherstellingen en preventief onderhoud te kunnen uitvoeren of bij een defect de juiste info te kunnen doorgeven aan de technische dienst. Deze visie wil UNILIN ook inbedden in de rekruteringsstrategie. Zo wordt op een duurzame wijze talent aangetrokken in de organisatie en krijgen interne medewerkers doorgroeimogelijkheden.

Motivatie in de klas

Tom Douchi zit in zo'n opleidingstraject. Begin augustus is hij begonnen als onderhoudstechnieker in de spaanplaatfabriek van UNILIN. Hij kwam er terecht in een systeem van leren en werken: op dinsdag krijgt hij opleiding, de overige vier dagen draait hij mee met de onderhoudsploeg. “De opleiding is een kans om extra kennis op te doen, om meer te kennen en kunnen. Je kan hier veel leren, en hoe meer je leert, hoe beter je uiteindelijk wordt.”

Elke week komt een docent van SBM (Syntra) naar de kantoren van UNILIN. “We zijn met zeven. Wat tof is, is dat er ook twee medestudenten in die groep zitten.” De opleiding is heel breed en direct bruikbaar op het terrein. Wat hem opvalt? Bij de zeven cursisten die elke dinsdag samenkomen op het hoofdkantoor van UNILIN in Wielsbeke is de motivatie bijzonder groot. “De mensen zijn hier echt om iets bij te leren. Wat je hier ziet op een dag, zie je op school op een week. Het gaat vlot vooruit en alles wordt heel goed uitgelegd. We leren hier dingen die we meteen kunnen gebruiken. Ik merk dat mijn praktische kennis nog kan verbeteren om echt mee te draaien met de collega's.”

Als hij niet in het leslokaal zit, draait Tom mee in het team van onderhoudstechniekers. Binnen het team is er een peter die hem begeleidt op het terrein. “Hier leer ik ook elke dag bij, bij elke taak die ik uitvoer. In het begin weet je niet hoe je een machine moet openen. De tweede keer weet je welke bouten je moet losdraaien, hoe je de perslucht moet afzetten. Ik vertel ook elke week aan mijn leidinggevende wat ik tijdens de les gezien heb, zodat hij weet waar ik sta en welke taken hij mij kan toevertrouwen.”

Tom heeft een realistisch beeld van waar hij staat en wat het doel is, net zoals hij heel goed beseft dat een technieker in een omgeving als UNILIN altijd voor nieuwe uitdagingen zal staan. Maar dat is net een van de dingen die zijn job zo aantrekkelijk maken, vindt hij. “Als je 's morgens opstaat, weet je niet wat er die dag gaat gebeuren. Je krijgt een oproep dat een bepaalde machine niet meer werkt zoals het hoort. Dan gaan wij kijken wat het probleem is en zoeken we een oplossing.”

Met zijn 19 jaar is hij binnen het team de jongste. Toch krijgt hij veel vertrouwen van zijn collega's, van de verantwoordelijke en van de organisatie en mag hij al zelfstandig sleutelen aan machines die cruciaal zijn om de productie draaiende te houden. “Ik moet dikwijls bouten aanspannen: als dat niet goed gebeurt, kunnen die loskomen, met alle problemen van dien. Maar ze vertrouwen me.”

Nooit volleerd

Nog tot 22 maart duurt de opleiding die Tom nu aan het volgen is. Zal hij nadien meteen met de 'anciens' kunnen meedraaien? “Het zal beter gaan, maar je moet toch nog altijd de machines leren kennen. Je kan alles over kettingen weten, maar als er in een machine een ketting stuk is, moet je ook weten waar in de machine die ketting zit, en hoe het komt dat die machine niet meer draait.”

Hij vergelijkt het met autorijden. “Als je 20 uur praktijkopleiding gevolgd hebt met de rijschool, mag je de baan op. Maar kan je dan rijden? Je mag in het verkeer, maar er zullen nog altijd dingen zijn die je verrassen en die je best navraagt. Als technieker ben je nooit volleerd. Ik zal na deze opleiding dan ook nog andere opleidingen volgen. Noodzakelijke opleidingen krijgen we tijdens de werkuren, zoals het behalen van het rijbewijs om met de heftruck te rijden of opleidingen om met de brug of hoogtewerker te mogen werken. Die worden door het bedrijf georganiseerd en sluiten aan op de basisopleiding die ik nu aan het volgen ben. En als ik bijvoorbeeld een avondopleiding TIG-lassen wil volgen, dan zal de werkgever die betalen.”

UNILIN investeert sterk in jonge technische talenten zoals Tom en zijn dinsdagse klasgenoten. Toch is hij vrij als een vogel en is er geen enkele contractuele verplichting om bij de West-Vlaamse multinational aan de slag te blijven. “Ik weet dat andere bedrijven ook op zoek zijn naar onderhoudstechnici, maar ik vind dat onfair tegenover UNILIN. Ik ben daar trouw in. Ze helpen me hier en investeren in mij. Dan loop ik niet zomaar weg.” Het is bovendien een heel goede omgeving voor een technicus zoals Tom: het loon is prima, hij heeft ruim voldoende verlofdagen en een hospitalisatie- en een groepsverzekering, en er zijn tal van boeiende machines. “Het is niet altijd proper werk, en af en toe zal het er vuil en nat aan toegaan. Maar de machines maken het werk tegelijk ook heel aantrekkelijk.” Of hij hier tot zijn 67 zal blijven? Dat weet de nu 19-jarige Tom uiteraard nog niet. Maar wél dat hij hier voor de lange termijn is. “Ik zit hier goed!”

Tekst: Timothy Vermeir – Foto: Bart Dewaele

“Deze website maakt gebruik van bestanden (zoals cookies) en andere technologieën. Door verder te surfen stemt u in met het gebruik hiervan."
Meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close