Werken in een multicultureel team

0
110

Respect is de sleutel

Katrien Ingelbeen en Klaus Lozie glunderen als ze vertellen over hun ervaringen als expat bij Unilin. Hun bedrijf ontpopte zich van een lokale kmo tot een internationaal vertakte organisatie. Ook de teams worden geleidelijk een mengelmoes van nationaliteiten en culturen, en dus ook van gebruiken en gewoontes.
Tekst: Christine Huyge

“Door het tijdsverschil moest ik altijd wachten tot een stuk in de namiddag voor ik Katrien in België kon contacteren. En vervolgens was ze voortdurend in vergadering”, lacht Tharumambal Sinnasamy, sample and packaging manager van Unilin in Maleisië, waar de productie van samengesteld parket plaatsvindt. “Het is goed om onze collega in levende lijve bij ons te hebben”, vervolgt ze. “We leren veel van haar én we verliezen veel minder tijd.”

Katrien beaamt dit. Ze heeft nog geen moment spijt gehad van haar overstap. “Als product manager maak je deel uit van het marketingteam, maar het helpt enorm als je het reilen en zeilen van de productie kent. Wat dat betreft voelde ik me in België soms op een eiland zitten. Dankzij mijn verblijf in Maleisië van in totaal een jaar krijgt mijn functie diepgang en kan ik met meer kennis van zaken te werk gaan.”

 

Zin voor relativeren

 

Maleisië is een smeltkroes van culturen, met veel Chinese en Indische invloeden.

De bedrijven zijn er hiërarchisch georganiseerd, met meer ontzag voor wie hoger in rang staat of ouder is. “Ondanks de cultuurverschillen ondervind ik geen belemmeringen bij het uitoefenen van mijn job”, aldus Katrien. “Ik ben ook niet de eerste expat hier, Unilin nam het bedrijf al in 2007 over. Qua gewoontes en gebruiken groeien we stilaan naar elkaar toe.”

 

“De medewerkers in Maleisië zijn in het algemeen veel spiritueler dan wij”, merkt Katrien op. “De fabriek herbergt een gebedsruimte voor de moslims en ook de boeddhisten en hindoes onder de werknemers hebben hier elk hun eigen tempel. Dat kan je je in België nauwelijks voorstellen.”

 

Die spiritualiteit uit zich ook in het dagelijks handelen. “De werkdruk in Maleisië ligt niet minder hoog dan in België, maar de mensen gaan er anders en rustiger mee om. Die minder jachtige houding valt ook op bij collega’s in Scandinavië en Australië. Daar is het verschijnsel niet aan spiritualiteit gelinkt, wel aan de waarde die de maatschappij hecht aan een gezonde work-life balance. In België zijn we gevoeliger voor stress en zetten we onszelf en onze collega’s meer onder druk. Iets meer zin voor relativeren zou ons ten goede komen, en dat hoeft niet te betekenen dat je slechter presteert.”

 

Leren luisteren

 

Ook Klaus Lozie, supply chain manager wood, momenteel voor zes maanden werkzaam in Tsjechië, vindt de verschillen in de manier van werken en samenwerken verrijkend. Vanuit Tsjechië heeft hij contact met Maleisische, Zweedse, Australische, Russische en Engelse collega’s.

 

Openstaan voor de verschillen in je team en er respect voor tonen: het is de basis van een goede samenwerking, meent hij. “In het begin merkte ik bijvoorbeeld dat de Maleisische collega’s zich tijdens vergaderingen zwijgzaam en enigszins onderdanig opstelden. Dat botst met onze opendebatcultuur, die niet altijd toepasbaar is in Azië. Ondertussen hebben we van elkaar geleerd: onze Maleisische collega’s zijn zelfzekerder geworden en wij Belgen hebben beter leren luisteren.”

 

“In welk land je ook verblijft, het is belangrijk dat de collega’s je niet als indringer beschouwen”, besluit Klaus. “Je bent daar om te helpen. Je medewerkers moeten het gevoel krijgen dat ze iets hebben aan je expatperiode. Je moet je dus openstellen voor hun problemen en samen naar oplossingen zoeken.”

 

Wouter Verbiest en Goele Desmedt hebben het gesprek met de expats via videoconferentie gevolgd vanuit Wielsbeke. “Ook hier op het hoofdkantoor is het vaak een komen en gaan van buitenlandse medewerkers. Er gebeurt hier veel, en daardoor ontwikkel je snel. Als je houdt van een status quo, kan je beter niet bij Unilin werken.”

Tekst: Christine Huyge