Alleen tussen 900 Aziaten

Drie jaar in het Verre Oosten, met een jong gezin. Kristof Ghekiere (39), R&D-manager bij Unilin, zag er geen graten in. In augustus 2010 verhuisde hij met vrouw en dochters naar de expatstad Penang.
TEKST: Paul Gebruers / FOTO: Bart Dewaele

“Binnen de vier dagen vonden we een huis in Maleisië en een school voor de kinderen”

Kristof Ghekiere

Unilin

Kristof kwam bij Unilin in dienst in 2008. Dat eerste jaar ging hij negen keer naar Maleisië. Toen al was hij vragende partij om daar te gaan wonen voor zijn werk. Twee jaar later vertrok hij met zijn vrouw en twee dochters, toen 6 en 8 jaar oud, naar het Verre Oosten.

“Wij waren bij Unilin de eersten om met kinderen te vertrekken. Mijn vrouw werkte als laborante met een contract dat net ten einde liep.” Het gezin kwam terecht in Penang, een eiland in het noorden, waar veel expats verblijven.

Unilin bekommerde zich om de praktische zaken die met Kristofs verhuis gepaard gingen: van de aanvraag van de visa tot het openen van een lokale bankrekening. Met het huurbudget dat hij van zijn werkgever kreeg, kon hij op zoek naar een huis.

“Dat budget bepalen we in functie van de gezinssituatie”, zegt Sarah Devos, compensation & benefits manager bij Unilin. “De medewerker kiest zelf hoe hij dat budget invult. Een woning met een tuin? Of een huis in het stadscentrum? Uitgangspunt is dat hij een woning moet kunnen kiezen die hetzelfde comfort biedt als thuis.”

“In vier dagen vonden we een huurwoning en een school voor de kinderen”, herinnert Kristof zich.

Spoedcursus Engels

Kristof werkte in Maleisië als research & development manager aan de ontwikkeling van het parketgamma van Quick-Step. "In Maleisië maakten we meerlaags parket voor Quick-Step. Ik stond in voor het hele proces: van de ontwikkeling van nieuwe producten tot en met de toepassing van de productie."

Kristof was de contactpersoon tussen de directie in Wielsbeke en het lokaal management. “Onder de 900 werknemers in de fabriek was ik de enige niet-Aziaat, tussen een mix van Maleisiërs, Chinezen en Indiërs. Ik leerde al snel dat als je respect hebt voor de mens en zijn cultuur, je zelf ook gerespecteerd wordt.”

“Oorspronkelijk gingen we voor twee jaar, maar in samenspraak hebben we ons verblijf met een jaar verlengd. Twee keer per jaar keerden we met z’n allen even terug naar België.” De voertaal was Engels. Unilin regelde een spoedcursus aan huis voor de kinderen, die naar een Britse school gingen. “De jongste ging naar het eerste leerjaar en heeft daar leren lezen en schrijven.”

Voor Kristof was Maleisië een verrijking, ook privé. “We hadden een stevig sociaal netwerk. Het was een uitdaging maar soms ook best moeilijk: je moet kunnen omgaan met onzekerheden. De oudste dochter heeft een maand lang geweend toen ze thuiskwam van school. Nadien liep het als een trein. De voorsprong merk ik nu vooral bij de kinderen: openheid, talenkennis, respect voor andere culturen, zich kunnen presenteren. Dat geeft een fijn gevoel. Ze zijn zich daar ook goed van bewust.”

Na drie jaar kwam een einde aan het avontuur. “Unilin nam een tweede fabriek over in Europa en vroeg me om terug te keren en een nieuwe uitdaging aan te gaan. Louter privé zouden we alle vier gekozen hebben om langer te blijven.”

Prins Albert Fonds

Business development manager Pieter Wilmots (26) was voor Unilin de eerste om met een beurs van het Prins Albert Fonds buitenlandse werkervaring op te doen. Hij belandde in de Verenigde Staten. Met succes introduceerde hij de innovatieve kliktechnologie van Unilin op de Amerikaanse markt.

Unilin diende dit project in bij het fonds onder de vleugels van het Agentschap Ondernemen. Pieter Wilmots werd eerst een maand opgeleid. Aansluitend kreeg hij de kans gedurende elf maanden te werken in de VS. Unilin betaalde de reis- en verblijfskosten, geen loon.

“Wij beschouwen het Prins Albert Fonds als een investering in talent”, zegt talent partner Maaike Van Delsen. “Voor ons is deze manier van werken een absolute meerwaarde die bovendien erg goed matcht met de waarden waar Unilin voor staat: jong talent autonomie en verantwoordelijkheid geven."

“Na mijn studies zocht ik iets méér dan een gewone werkgever”, zegt Pieter Wilmots. “Tijdens een schoolbezoek in maart 2012 maakte ik kennis met Unilin. We werden er meteen naar de fabriek geleid, helemaal anders dan bij andere bedrijven. Bij Unilin stonden ze meteen heel open voor mijn ambities.”

Thanksgiving

Pieter kwam dat najaar terecht in Calhoun bij Atlanta, Georgia. Unilin regelde vliegticket, visum, huis en auto. Hij kon zich helemaal focussen op zijn job. Op dat moment verkocht Unilin nog geen eigen meubels in Noord-Amerika en was er nog geen lokale productiepartner. Nu wel.

“Ik had geen ervaring maar kreeg ondersteuning vanuit Wielsbeke. Ik wekte de interesse van enkele grote spelers op de Amerikaanse meubelmarkt en zo creëerden we een vraag naar de technologie.”

De aanpassing was niet miniem. “Het was wennen in het begin. Maar ik raakte snel geïntegreerd. Zo werd ik door enkele families uitgenodigd om mee Thanksgiving te vieren.”

Na zijn Amerikaans avontuur kon Pieter onmiddellijk met een vast contract aan de slag bij Unilin. Pieter kreeg inmiddels een opvolger. Een tweede jongere vertrok in het kader van het Prins Albert Fonds voor Unilin naar Zuidoost-Azië.

TEKST: Paul Gebruers / FOTO: Bart Dewaele

“Deze website maakt gebruik van bestanden (zoals cookies) en andere technologieën. Door verder te surfen stemt u in met het gebruik hiervan."
Meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close